اتوبوس شب

تقدیم به خسرو شکیبایی

(بازیگری که عشق را عاشقانه زیست!)

 

 

قطاری که تو را با خود برد

فردا

در کدام سمت سوت می کشد؟!

واگن ها گناه زندگی را با خود می کشند!

گناه ساده تو

 ایستادن در صف طولانی مرگ بود!

این فیلم را  به عقب برگردان

به صحنه ای که قطارها می ایستند

وچمدان ها به دنبال مسافرهای خود می گردند!

ما درصفی طولانی چمدان هایمان را می بندیم

و در انتظار اتوبوس شب

 زندگی را دور می زنیم!

بعد به احترام تو

یک دورکامل عاشق می شویم!

                                                                                    امین احراری

                                                                                       ۸۷/۴/۲۸

ب مثل بابا

  

(کاری ازگذشته ها به مناسبت روزهای پیش رو تقدیم به

همیشه پدرها)

 

 

! با الفباي شما فکر مي کنم من
حافظ مي خوانم! (تو کافردل نمی بندی نقاب زلف و می ترسم....)
آواز مي خوانم!(کی رفته ای زدل که تمنا کنم تو را...)

من الفباهاي عاشقانه را دوست می دارم.

 

......................
با همين الفبا حرف زور مي زنم!
بی عدالتی راواژه به واژه معنا می کنم!

وکلمه پشت کلمه به شما دروغ مي گويم!

..............
الفبايتان ازجنس زخمه هاي  تاربود يا زخم زبان هاي فاخرامروزي؟(نمی دانم!)
گاه دشنامي است که روحم را مي آزارد!
گاه جنگی است تمام عیار درکارزارپوچی ونیستی!
وگاه خنجري است روي قلبم با تازيانه هائي به شکل(دوستت  می دارم!)

.................

الفباي شما ازجنس الف باباي من نیست!
باباي من با الفباي خودش زندگي مي کند!
الفباي بابا پراززندگيست!
بابا امين دارد!
بابا اميد دارد!
بابا ايمان دارد!
امين حرف زورمي زند!
اميد عدالت نمي فهمد!
ايمان دروغ مي گويد!
پس چرا بابا اين سه الف بچه را بيشترازخودش دوست مي دارد؟!

وتن

 

یخ می کنم در تنت

 

سینه خیز تا قله می روم!

 

آخرین ترانه باران را

 

 پشت خاکریزهای مرمرین می خوانم

 

وتنت را فتح می کنم.

 

وطن لبان تو سرخ!

 

وطن آغوش تو آتشین !

 

وتنت را دوست دارم

 

وقتی وطن ندارم!     

 

 

                                                                              امین احراری

                                                                               ۸۷/۴/۱۰