|
چشمان پف کرده ی صبح را که بازکنی انعکاس خورشید روی گونه هایت پیداست! نَم نَمَک تا صبح ِتو پیش می روم خسته ازتنم در می روی! دنیا خماری شب های نیامده است مزه ی روزهای مانده والکلی که تَن به تَن درتَنم می جوشد! زبانم نمی چرخد که لبان تو بیش ازاین هاست! مزه ی روزهای من باش تلخی شبانه ازسرم بِپَرَد خراب تر ازمن دنیا دور سرم می چرخد!
امین احراری ۸۷/۱۰/۲۰ + نوشته شده توسط امین احراری در شنبه بیست و یکم دی 1387 و ساعت
11:44 |
باسمه تعالیزبان وذهن در«متنی برای بینایی سنجی مخاطب»سروده ی زنده یاد علیرضا نسیمی
اگریکی ازقابلیت های زبان را امکان تداعی وبازسازی فضاها دریک ذهن تصویرساز بدانیم و اگربپذیریم که دیدن با شنیدن دریک فرآیند تکاملی قرارمی گیرد،آنگاه می توان گفت که زبان پلی برای بهتر دیدن و چشم ابزاری برای گسترش بیشتر فرآورده های زبان است. زبان می بیند و چشم می شنود و این ارتباط دریک دورپایان ناپذیرادامه می یابد. «متنی برای بینایی سنجی مخاطب» ، مخاطب را به اتاق تاریکی می کشاند که برای دیدن مجبوراست بشنود و برای شنیدن باید نشانه ها را ازدور،ردیابی کند تا ببیند.شاعربا رمزگذاری و کشف علائم و نشانه های دیداری مخاطب را در ارتباط مستقیم با متن قرار می دهد. شنیدن نیز فراتر ازحوزه ی زبان ، درمسیرشکست ساختار، به نشانه ها و اشاره هایی محدود می شود که مسیر بهتردیدن را فراهم می سازد. فرض کنید در اتاق دربسته ی تاریکی نشسته ایدوبه دنبال شیء خاصی می گردید. یک نفربیرون و خارج ازمتن شما را برای رسیدن به هدف یاری می کند. امکانات شما محدود به شنیدن ، تجسم کردن و به خاطرآوردن است. هرچه بیشتر بشنوید در حوزه ی امکانات بیشتری اززبان قرارمی گیرید.اما این امرنمی تواند دلیل قابل قبولی برای راحت تریافتن شما باشد .شاید هرچه بیشتر بشنوید بیشترگمراه وازهدف دور شوید. حال فرض کنید فردمورد نظربا باوربه«غیر قابل اعتماد بودن[1] زبان» ،سعی دارد با ایما و اشاره، مکان مربوط به شئ خاص را نشان می دهد . شاید این بار شما نیزسریعتر به هدف برسید. شاعردر«متنی برای بینایی سنجی مخاطب» می کوشد تا با رهایی ازبرزخ زبان آنچه را که نمی تواند بگوید نشان دهد و برای این مهم ازتکنیک های زبانی ،قابلیت های نمایشی زبان ،بازی های زبانی ،شکست زبان و...استفاده می کند. او با انگشت اشاره به نشانه هایی ارجاع می دهد که مخاطب را فراترازنشانه و خارج ازمتن به حرکت وامی دارد،حتی اگردوربین زبان درهمان ابتدا ازحرکت بازبماند. « دریا در یای ماهی تمامماهی در یای دریا جا خوش کرده »
نشانه ها ی نمایشی در زبان، گاه به صورت تابلویی چرخشی و دوارعمل می کند و مخاطب را درزوایای مختلف با خود می کشاند.گویی شاعر با دست اندازی ها و سخره گرفتن زبان ، قصد دارد دنیایی بیرون ازمتن را به مخاطب نشان دهد. دنیایی که دست زبان ازنمایش آن کوتاه است وتنها با اشاره ای غیرمستقیم می توان به دنبال نشانه ها حرکت کرد و پیش رفت. «دنیا چهار حرف کوچک دنیاستپرصدای مسافرکه ترانه می لبریزد ازپژواک صداتبرصفحه ی چند دور لب هاتدور تا دور ازسوزن صدای نفس هاتچشم هاتدوست دارم هات که هیچ وقتهیچ وقت سرجای هم نیستیماین جا هم جزدوری خودم ملالی»شاعردردوربرد تخیل خود در پی کشف قراردادهایی جدید برای نشان موجودیتی جدیداست و همین امر،شعراو را درحوزه ی ذهن و زبان مستقل معرفی می کند. او برای رسیدن ، فاصله ی زمانی ذهن خود را تندترمی گذرد حتی اگر قرارباشد دستورهای زبانی را بشکند و فاصله ذهن و زبان راکوتاهترکند. ازحالا تا سیزده ثانیه دیگربشمار یکهزارو یک ، هزارو دو...سه...چهار...پنجبشمار دو(کاش لااقل دکمه ی عبورتندتری بود!)بشمارسهتمام درون ها بیرون:«نقد حیرتخانه هستی صدایی بیش نیستای عدم نامی به دست آورده ای موجود باش »می رفتیممی رفتیم و رسالتی عمیق در جیب های خالی مان بودتو یکریزازگوش ماهی های فرداهات حرف می زدیومن در اندیشه ی کابوسِ هزاران هزارساله ای که : نکند غرق شویم!
میل به جاودانگی و خلق دنیایی دیگرگونه در هزاره های بعد یک خط ممتد ازابتدا تا انتهاست که با مرگ تمام نمی شود بلکه در انتهای خط ادامه می یابد. «هزاره ها بعد هم همینچیزی وجود داشته باشمبعد چیزیپرنده ها که واژه شوند و روی دست های نتراشیده اشگوشه ی چشم های رسیدههمیشه در سفرٍ رگ. »
آمیختگی زبان فخیم با رویکردهای مدرن ، مخاطب را، دردنیای متناقض نما(پارادوکسیکال) امروزی به چالش می کشاند.چالشی ازجنس دغدغه های بی حساب تاریخی و نظم محکوم دنیای مدرن. (ازاین جا به بعد ی تواند در یک کافی شاپ اتفاق بیفتد)«حاشا چیزی/ چیزی وجود داشته باشد چیزیزبان جادوگرانه ام کو که هرچه آموختندم دروغوچراترساندنم ازناخواستنی بودنکه زندگی زمینی رنج است وآدمیزادی رنج وترسچیزی میل دارید خانم؟سر ساعتِ خودم چانه بزنم با وقتاین جا هیچ چیزرازی اش نمی کند الکل. »درپایان به نظر میرسد شاعردل بسته ی رویکرد فلسفی وزبان شناسانه ی خود به هستی است و دغدغه ی هستی شناختی ومسایلی چون مرگ و زندگی در بسیاری ازسطرهای شعری او به چشم می خورد. «حالا طعمه ی قرص ها شدن بهتر استیا روی ریل خوابیدن؟پرت شدن ازبالای پلک چپ جت چه طور؟! »
ویا تصویروتجسم مرگ در سطرهایی ازشعر«24ازپایین» «پایین»خودش را به مردن می زندفرو می رویَد ازقعرازپا ازپلک دانه دریده می شود در قعر شب.
ونیزدغدغه ی هستی شناختی واژه و کلمه درسطرهایی ازشعر«24ازبالا»
پرنده بود باد بعدنکند ترانه ببارد برکلمات عریان چه بپوشمکاسه ای زیرنیم کاسه ی سر]برود[ دَمِ عصرتمرین دشمنی می کنند منظومه ی سردردهام با من- سه پاکت خیام بی یأس فلسفی ،لطفاً !
امین احراری ۸۷/۱۰/۱۰ [1] : ژاک دریدافیلسوف فرانسوی
تاملی بردفترشمس لنگرودی «ملاح خیابان ها» در وازنا http://www.vazna.com/article.aspx?id=1895 به سایت رسمی شاپورجورکش سربزنید.
+ نوشته شده توسط امین احراری در سه شنبه هفدهم دی 1387 و ساعت
23:12 |
|
درباره وبلاگ
نام:اسماعیل(امین)
نام خانوادگی:احراری نوری محل تولد:شیراز تحصیلات: کارشناسی عمران (راه و ساختمان) دانشجوی ارشد رشته (mba)تهران علاقه مندیها: 1 )موسیقی(آوازاصیل ایرانی) 2) شعروادبیات امروز جهان 3) روانشناسی بیوگرافی:به هیچ گروه و فرقه و مسلک خاصی پایبند نبوده و نیستم و تنها به رهائی می اندیشم من هم مثل دوست عزیز و شاعرم(علیرضا فرزانه)درلباس و کفش خود هم احساس تنهائی میکنم به امید روزی که بتوانیم به راز ماتیک پی ببریم و تنهائی را با خودش تنهابگذاریم. (امین 22/3/85) هر گونه نقدونظروپیشنهادی درخصوص مطالب وبلاگ از نظر اینجانب بلامانع و قابل بحث میباشد. پيوندها
شاپورجورکش ژاله سیفی الیاس علوی ابوالفضل پاشا علیرضا مجابی(رنگ واژه) پگاه احمدی کیوان براهنگ سامان فغان دریا روح ا... کرهانی شیرازی ریحان ریحانی حمیدرضا سلیمانی فریده برازجانی محمدحسین نعمتی مهرداد فلاح مینو نصرت احمد رضا احمدی علی باباچاهی رضا براهنی راحله حدیدی کولاژ(مجله ادبی) احمد پوری شمس لنگرودی حافظ موسوی آزاده کاظمی رامین خسروی تورج سبزواری(تخصصي عمران ) مریم هاشم پور لیلا کرد بچه ناهید نوری علی عبدالرضایی شهاب مقربین بهاء الدین مرشدی کتایون ریز خراتی بکتاش آبتین گروس عبدالملکیان علی رضا فرزانه زهرا رییس السادات محسن دهقانی زاده کامران نجف زاده بهزاد خواجات انجمن مجازی(کارگاه نقدشعر) رهیاد(محسن رضوی) صبا(مرضیه شایسته نیا) عبدالحمید رحمانیان فاطمه قاعدی کبریت سوخته(احمد ارجمندی) دوستی(علیرضا معدلی) شعر سارا(محمد حسین بهرامیان) سیدمحمد امین جعفری مرضیه مرادی غلام انصاری سردارشمس اوری ِامین پاکنهاد رضا نیرو هادی بهروز تحریر(موسیقی) محمد حسینی مقدم سید مهدی موسوی بهارهاشمی عماد مرتضوی شبنم کشفی هنر آموزش آواز مازیارعارفانی سید حمید موسوی مهدی شاکری امیررضا ناصری کلک خیال انگیز مهندسی عمران ستارگان فواد ذکایی حامدرحمتی سامان بختیاری حسین شکر بیگی علیرضا فراهانی شمس لنگرودي مهناز یوسفی مریم حقیقت(پسا غزل) محمد سیار سیروس شاملو آتوسا حصارکی اصغر معصومی شرکت آبارا فاطمه همتی محسن گل کار مسیحا ابوعلی آرزو رحمانی هادی حدادی علی بهمنی طیبه نیکو هاشم کرونی سیما بازیار سارا باستانی زنی به طعم خاک پالمت آرش پورعلیزاده مصطفی فخرایی نقش های ماندگار(محسن دهقانی زاده ) مهرداد جهانگیری سمیرا نوروزی عباس صفاری گراناز موسوی کبوتر ارشدی مریم بانو مهرناز قربانعلی طراح قالب
|
